Jak wojna wpłynęła na rozwój konstrukcji samochodowych

Wojna światowa wpłynęła z jednej strony hamująco na rozwój produkcji samochodów cywilnych, z drugiej jednak przyczyniła się do udoskonalenia metod wytwarzania. Przemysł zbrojeniowy oparł się na już znanej i stosowanej przed wojną technologii, a konieczność masowej produkcji sprzętu wojennego spowodowała doskonalenie zarówno samej technologii, jak też organizacji produkcji oraz systemów kooperacyjnych. A więc nieodzownych elementów przemysłu motoryzacyjnego, bez których nie może on prawidłowo funkcjonować.

Po pierwszej wojnie światowej ustalone już zasady konstrukcji samochodu i nowa technologia produkcji, pomyślana i zrealizowana przez Forda, a_udoskonalona przez przemysł zbrojeniowy podczas wojny oraz fordowskie metody masowej sprzedaży samochodów, znane i stosowane przed wojną, wskazały właściwą drogę do rozpowszechnienia samochodu, jako nowego środka komunikacji. Lata 1919-1930 to lata samochodu dojrzałego. W okresie tym rozpoczął się proces udoskonalania technologii produkcji samochodu przy równoczesnym postępie w zakresie elementów konstrukcyjnych i wyposażenia pojazdów z tym, że technologia produkcji stopniowo wybijała się na pierwsze miejsce.

Szczególnie w zakresie budowy nadwozia postęp był wyraźny, do czego przyczynił się w dużym stopniu nowy sposób lakierowania za pomocą natrysku. W końcu omawianego okresu zbudowano nadwozie całkowicie stalowe bez drewnianego szkieletu. Ta zasadnicza innowacja miała wpływ na zakończenie epoki starych samochodów.