Początki fabryki Forda

Fabryka Forda na początku nie odznaczała się niczym szczególnym. Próba naśladowania Oldsmobila, który w pierwszych latach stulecia miał największe powodzenie w Ameryce, nie dała oczekiwanych rezultatów, a inne modele budowane przez Forda, na przykład model K, nie zawsze były udane. Dla uzyskania rozgłosu dla swych samochodów Ford zdecydował się zbudować samochód wyścigowy typ 999.

maxresdefaultSamochód ten, wskutek nieodpowiedniej dla szybkiego samochodu kierownicy, był trudny do kierowania i laurów na wyścigach nie zdobył. Okazał się jednak dobryjako bolid dojazd rekordowych. Na samochodzie tym w 1903 roku Oldfield, jadąc na idealnie prostym odcinku drogi o długości jednej mili angielskiej pobił trzy rekordy ustanowione w tym samym roku na francuskich samochodach Mors i Gobron-Brillié, uzyskując szybkość 147 km/h, podczas gdy jego poprzednik, jadąc na samochodzie Gobron-Brillié z silnikiem o mocy 100 KM, uzyskał tylko 136,4 km/h. Sukces ten był tym bardziej godny uwagi, że samochód Forda był wyposażony w silnik o mocy 80 KM, z czego wnosić należy, że był to pojazd odpowiednio lekki w stosunku do mocy silnika, czyli mówiąc językiem fachowym, miał dobrze dobrany do ciężaru wskaźnik mocy. Kim był Henry Ford? Sprawdź na WikiPedii.

Wybór kierowców Taxi Bagażowych Forda

Również i wybór kierowcy dokonany przez Forda był trafny. Ford tak pisze w swych pamiętnikach o Oldfieldzie: „Człowiek ten nie wiedział, co to jest strach. Nauczyć się musiał jedynie, jak kierować potworem (…). Gdy ja kręciłem korbą do startu, Oldfield zauważył wesoło: well, ten wózek może mnie zabić, ale powiedzą potem, żem jechał jak sam diabeł. Pobicie trzech rekordów w 1903 roku przez Oldfielda na samochodzie Ford „999” świadczy o tym, że założenia konstrukcyjne pojazdu były słuszne, chociaż elementy konstrukcji niedoskonałe, a kierowca z rozmysłem wybrany przez Forda był „właściwym człowiekiem na właściwym miejscu”. Ford miał nie tylko doskonałe pomysły jako konstruktori umiał dobierać sobie współpracowników, lecz był także finansistą i sprzedawcą, a więc posiadał wszystkie kwalifikacje, aby być przemysłowcem, a nie tylko producentem.

Postępując według zasad, które dyktował mu wrodzony zdrowy rozsądek, i opierając się na doświadczeniu, zdobytym podczas długich lat niepowodzeń, samouk Ford stworzył metody masowej produkcji samochodów. Metody te wywarły wpływ na ukształtowanie się form produkcji i organizacji pracy oraz zasad kierownictwa w przemyśle, opisanych przez takich klasyków i teoretyków naukowej organizacji pracy jak Taylor, Gildbreth, Le Chatelier, Emerson, Adamiecki i inni. Ford stworzył bowiem system potokowej produkcji i rozwinął go do wielkich rozmiarów w gospodarce kapitalistycznej, przyczyniając się tym do dużego zwiększenia wydajności oraz obniżenia kosztów produkcji.

Metody potokowej produkcji są także obecnie stosowa new krajach socjalistycznych. Bez nich nie sposób wyobrazić sobie współczesnego przemysłu. Dążeniem Forda było stworzenie samochodu, odpowiadającego potrzebom szerokich mas nabywców, a więc dość wygodnego i wytrzymałego mimo jazdy po ówczesnych, przeważnie gruntowych drogach amerykańskich, i sprzedawanego w cenie dostępnej przede wszystkim dla rolników (farmerów) prowadzących życie w odosobnieniu z powodu dużych odległości od ośrodków miejskich, odległości niemożliwych do pokonania w krótkim czasie za pomocą bryczki konnej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *