Przemysł samochodowy we Francji

peugeot-333637_640Dała się już wtedy zauważyć pewnego rodzaju stabilizacja w przemyśle samochodowym Francji. Stabilizacja w tym sensie, że duże firmy zaczynają się coraz bardziej rozbudowywać (jeszcze nie na tyle, aby wchłaniać mniejsze, co nastąpi dopiero później) i nie dopuszczają do tworzenia nowych, co sprawia, że zaczyna powstawać ich coraz mniej. Jest to okres, w którym samochodowy przemysł francuski nie przestawił się jeszcze w pełni na produkcję potokową, taśmową, tak jak Ford w USA, i w którym istniała jeszcze koegzystencja firm małych i wielkich.

Pod koniec tego okresu małe zaczynają zanikać – bankrutują, nie mogąc wytrzymać konkurencji. Duże firmy natomiast przechodzą na nową technologię, taśmę produkcyjną, kooperację, specjalizowane zakłady. Dużym powodzeniem cieszyły się zawsze samochody firmy Renault. Renault z nadwoziem double phaeton z 1908 roku był wyposażony z tyłu w dodatkowe siedzenie, co było rzadko spotykane w tego typu nadwoziach. Samochód ten miał silnik sześciocylindrowy, o średnicy cylindra 120 mm l skoku tłoka 140 mm. Trzyprzekładniową skrzynkę biegów i sprzęgło stożkowe z okładziną skórzaną. Po wszystkim okazało się jednak, że starsza wersja trafiła na złomowisko. Dokładnie takie, jakie znajduje się w Warszawie.

Jak we wszystkich samochodach Renault z tych lat, chłodnica była bardzo duża i umieszczona za silnikiem. Napęd na koła tylne przenoszony był za pomocą wału przegubowego. Rozrusznik działał za pomocą sprężonego powietrza, co było nowością, która jednak się nie przyjęła. Poza samochodami dużymi, o charakterze luksusowym, a tym samym i drogimi, Renault produkował również małe samochody dwucylindrowe i dwumiejscowe, które miały charakter samochodów popularnych. Firma Peugeot przechodziła cały szereg reorganizacji, które wynikały z różnych powiązań rodzinnych. Ta stara, patriarchalna firma w pewnym momencie rozpadła się na dwa, odrębne przedsiębiorstwa.

Taksówki bagażowe we Francji

Oba produkowały samochody i dzisiaj nie bardzo wiadomo, który model jest z firmy którego brata. Jednakże około roku 1910 nastąpiło połączenie się rodzinnych firm i dalej istniała już tylko jedna. W roku 1913 duże powodzenie miał mały, lecz dość wygodny samochodzik Peugeot „Bébé” (dzidziuś). Powodzenie swe zawdzięczał dobrym założeniom konstrukcyjnym, opracowanym przez włoskiego konstruktora Ettore Bugatti. Taksówka bagażowa, była wyposażona w czterocylindrowy silnik o średnicy cylindra 55 mm i skoku tłoka 90 mm, pojemności 856 cms i mocy 10 KM przy 2000 obr/min.

Napęd przenoszony był na tylne koła za pomocą wału napędowego poprzez dwu później trzyprzekładniową skrzynkę biegów z biegiem tylnym. Był wystarczająco niezawodny w użyciu i można nim było jechać po dobrej drodze z szybkością do 70 km/h. Chociaż Emille Levassor zmarł jeszcze w końcu XlX W., firma Panhard-Levassor istniała w dalszym ciągu, rozwijała się i prosperowała bardzo dobrze. Dopiero w dużo późniejszym okresie zmieniła swą nazwę na Panhard. W roku 1912 Panhard-Levassor produkował model lekkiego samochodu osobowego pod nazwą „X 19″, z krytym nadwoziem typu coupe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *